صنعت عمران سهم قابل توجهی در توسعه کشورها دارد و رشد پروژه‌های عمرانی از شاخص‌های مهم اقتصادی است. ماهیت پویای این پروژه‌ها باعث تغییر در برنامه‌ها و فرآیندها شده و چالش‌هایی در پیشبرد اهداف ایجاد می‌کند. بنابراین، اجرای موفق مدیریت تغییر در پروژه‌های عمرانی جهت کنترل پیامدها اهمیت بالایی دارد. هدف این پژوهش شناسایی و ارزیابی روابط درونی عوامل ایجاد تغییر به منظور اجرای مؤثر مدیریت تغییر است. پژوهش از منظر هدف کاربردی، از بعد ماهیت و روش توصیفی، از نوع تصمیم‌گیری چند شاخصه، داده‌ها کمی و زمان تحقیق مقطعی است. جامعه خبرگان شامل ده نفر از مدیران و مهندسین با حداقل کارشناسی ارشد و بیش از ده سال سابقه مرتبط با پروژه‌های عمرانی است. اطلاعات از طریق پرسشنامه محقق‌ساخته جمع‌آوری شد و روابط درونی عوامل ایجاد تغییر با استفاده از تکنیک دیمتل بررسی گردید. نتایج نشان داد که مسائل مالی و اقتصادی در هر دو سوی کارفرما و پیمانکار بیشترین سهم را در ایجاد تغییرات دارند و کیفیت برنامه‌ریزی و طراحی نیز به‌عنوان محرک مهم بر تغییرات تأثیرگذار است. این یافته‌ها بر ضرورت تمرکز بر مدیریت مالی، بهبود فرآیندهای طراحی و توسعه راهبردهای مدیریت ریسک جهت اجرای مؤثر مدیریت تغییر تأکید می‌کنند.

مدیریت تغییر مشکلات اقتصادی مدیریت ریسک فرآیندهای طراحی پروژه¬های عمرانی.