در عصر حاضر، سازمان ها برای بقا و پویایی در محیط های پرشتاب و متغیر، ناگزیر از توجه به خلاقیت کارکنان به عنوان مزیت رقابتی پایدار هستند. بااین حال، بسیاری از سازمان ها با موانعی همچون ضعف عدالت سازمانی و انگیزش شغلی مواجه اند که می تواند خلاقیت کارکنان را تحت تأثیر قرار دهد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر عدالت سازمانی بر خلاقیت سازمانی با نقش میانجی انگیزش شغلی در میان کارکنان اداره آب و فاضلاب شیراز انجام شده است. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان این اداره به تعداد ۲۲۸ نفر بود که براساس فرمول کوکران، ۱۴۱ نفر به عنوان نمونه و با روش تصادفی طبقه بندی شده انتخاب شدند. این پژوهش ازنظر هدف کاربردی و ازحیث روش گردآوری داده ها توصیفی از نوع همبستگی است. برای گردآوری داده ها از سه پرسش نامه استاندارد عدالت سازمانی، انگیزش شغلی و خلاقیت سازمانی استفاده شد که پایایی آن ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ در سطح مطلوبی تأیید گردید. داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS و Smart PLS و با بهره گیری از آزمون های همبستگی پیرسون و مدل سازی معادلات ساختاری تحلیل شدند. نتایج نشان داد که عدالت سازمانی بر انگیزش شغلی، عدالت سازمانی بر خلاقیت سازمانی و انگیزش شغلی بر خلاقیت سازمانی تأثیر مثبت و معناداری دارد. همچنین نقش میانجی انگیزش شغلی در رابطه بین عدالت سازمانی و خلاقیت سازمانی تأیید شد. شاخص های برازش مدل همگی نشان دهنده برازش مطلوب و قدرت پیش بینی کنندگی قوی مدل بودند. بنابراین، نتیجه گیری می شود که عدالت سازمانی هم به طور مستقیم و هم به صورت غیرمستقیم و از طریق افزایش انگیزش شغلی بر خلاقیت سازمانی تأثیر مثبت دارد و برای ارتقای خلاقیت سازمانی، توجه هم زمان به ایجاد فضای عادلانه و افزایش انگیزش شغلی ضروری است.

عدالت سازمانی انگیزش شغلی خلاقیت سازمانی