موسسه آموزش عالی آپادانا فصلنامه مطالعات رفتاری و تعالی سازمانی 2981-2267 2 1 2024 11 15 Examining the Role of Social Responsibility in Human Resources for Enhancing Organizational Legitimacy in the Collaborative Organization of Municipalities in Mazandaran Province بررسی نقش مسئولیت‌پذیری اجتماعی در منابع انسانی برای بهبود مشروعیت سازمانی در سازمان همیاری شهرداری‌های استان مازندران 6 23 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA فاطمه دانشجوی کارشناسی ارشد گروه مدیریت، مؤسسه آموزش عالی روزبهان، ساری، ایران. سعید استادیار گروه مهندسی صنایع و مدیریت مؤسسه آموزش عالی روزبهان، ساری، ایران. 2024 08 22 The present study aims to evaluate the role of human resource management with social responsibility in improving organizational legitimacy within the Collaborative Organization of Municipalities in Mazandaran Province. The research employs a descriptive-survey method and is applied in terms of its purpose. Data collection was conducted through both library and field studies. Three standard questionnaires covering social responsibility, organizational legitimacy, and human resource management were used for data gathering. The statistical population consisted of 134 individuals, and was based on Cochran's formula, a simple random sample of 95 participants was determined. Using data obtained from the questionnaires and analyses performed with Excel, SPSS, and SmartPLS software, it was revealed that human resources significantly and positively affect the pragmatic legitimacy of the organization. Furthermore, human resource orientation positively and significantly influences the organization's moral legitimacy but does not significantly impact cognitive legitimacy. Another finding from the analysis indicates that the greatest impact of social responsibility on legitimacy dimensions pertains to cognitive legitimacy, while the least impact relates to pragmatic legitimacy. پژوهش حاضر با عنوان ارزیابی نقش مدیریت منابع انسانی با مسئولیت‌پذیری اجتماعی در بهبود مشروعیت سازمانی در سازمان همیاری شهرداری‌های استان مازندران شکل ‌گرفته است. روش تحقیق پژوهش حاضر، توصیفی-پیمایشی و از منظر هدف، کاربردی است. روش گردآوری اطلاعات در این پژوهش به‌صورت کتابخانه‌ای و میدانی است. برای جمع‌آوری اطلاعات در این پژوهش از سه پرسش‌نامه استاندارد مشتمل بر مسئولیت‌پذیری اجتماعی، مشروعیت سازمانی و مدیریت منابع انسانی، بهره برده شده است. جامعه آماری این پژوهش برابر با 134 نفر بوده که بر حسب فرمول کوکران، نمونه آماری برابر با 95 نفر به‌صورت تصادفی ساده تبیین شد. بر حسب داده‌های به‌دست‌آمده از پرسشنامه و تحلیل‌های صورت‌‌گرفته با نرم‌افزارهای Excel، Spss و SmartPLS، مشخص شد که منابع انسانی به‌طور مثبت و قابل‌توجهی بر مشروعیت عمل‌گرایانه سازمان اثرگذار بوده و جهت‌گیری منابع انسانی به‌طور مثبت و قابل‌توجهی بر مشروعیت اخلاقی سازمان تأثیر می‌گذارد؛ همچنین، مشخص گردید که جهت‌گیری منابع انسانی به‌طور مثبت و قابل‌توجهی بر مشروعیت شناختی سازمان تأثیر نمی‌گذارد. نتیجه‌ دیگر در خلال آزمون این بود که بیشترین اثری که مسئولیت اجتماعی می‌تواند بر ابعاد مشروعیت بگذارد، مربوط به متغیر مشروعیت شناختی بوده و کمترین آن نیز مربوط به مشروعیت عملی است. /downloadfilepdf/505456